آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۱۹ مهر ۱۳۹۶

ابراهیم نبوی

طنزپژوهی


شعر طنز امروزی ایران | قسمت صد و بیستم | شهرام میرزایی


 

 

دو گلوله برای دو کولبر

 

جدا شدند دو تا ابر در به در از هم
دو رودخانه‌ی عاشق! دو چشم تر از هم

 

 

جدا شدند نه این گونه استخوان از گوشت
جدا شدند نه مثل دو گوش کر از هم

 

 

شبیه به دوقلوهای از سر آویزان
جدا شدند، جداتر، دو دردسر از هم

 

 

دوتا کبوتر عاشق جداجدا مردند
که دل نمی‌برد اینجا دو نامه بر از هم

 

 

دو کوه شن! به دوتا گردباد تکیه زده!
دوگریه_شانه! ولی هر دو خسته تر از هم

 

 

دوتا درخت که از چشم جنگل افتاده
دوتا بریده‌ی با بوسه‌ی تبر از هم

 

 

قدم زدند، نه با چتر، زیر باران‌ها
جدا شدند دو کبریت بی‌خطر از هم

 

 

کجاست آن ور دنیا!؟ دلم گرفته، نگو
دل گرفته ندارد دو بی خبر از هم .

 

.
جدا شدند لب مرز لکه‌های خون!
دوتا گلوله که باهم، دو کولبَر از هم .

 

.
جدا شدم به تو از مرزهای جغرافی
به گریه‌های پس از گریه کردن کافی

 

 

جدا شدم به تو از منطق ارسطو کش
به عقل سرخ تر از هر چه فلسفه بافی

 

 

دل مرا بفشار از تو بگذرم ای عشق
نه مثل خوشه‌ی انگور قرمز از صافی

 

 

که مثل رد شدن چرخ گوشت از انگشت
که مثل خنجر از قلب رد شده از پشت

 

 

چگونه قلب خودم را به دست تو بدهم
که مثل تکه‌ی یخ آب می‌شود در مشت

 

 

دل مرا بفشار این سیاه نکبت را
که زندگی ما را مثل سوسک خواهد کشت