آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۲۰ تیر ۱۳۹۶

شراگیم زند

طنز روز


ورژن اسلامی نفیسه کوهنورد


 

 

درست در روزی که حیدر العبادی نخست وزیر عراق به موصل سفر کرد و خبر از آزادی کامل این شهر از دست داعش داد، شبکه پرس تی وی هم از یک خبرنگار زن با جلیقه ضد گلوله و کلاهخود و البته حجاب کامل به عنوان خبرنگار جنگی در موصل رونمایی کرد و این زن خبرنگار در اولین گزارش خود از منطقه، خطابه‌ای بلند بالا در مورد حضرت زینب و اینکه آن حضرت خودشان اولین خبرنگار جنگی بوده‌اند و ایشان هم فارغ‌التحصیل رشته خبرنگاری از مکتب خانم زینب هستند و اینها قرائت کرد و با چند پیام اخلاقی در مورد حفظ حجاب به گزارش خود پایان داد.

این گزارش به شکل وسیعی در رسانه‌های ارزشی انعکاس پیدا کرد و حتی گفته شد که اوریانا فالاچی دیگری پا به عرصه‌ی خبرنگاری گذاشته است. از آن سو طبق معمول معاندین و وابستگان به رسانه‌های فاسد غرب سعی کردند با مطرح کردن ایرادهای بنی اسرائیلی کار این خانم گزارشگر را کم اهمیت و یا برخلاف اصول حرفه‌ای نشان بدهند و از آنجا که ممکن است این شبهات و ایرادها بر اذهان کسانی که کار حرفه‌ای خبرنگاری نکرده‌اند، تاثیر منفی بگذارد ما می‌خواهیم چند پاسخ دندان شکن به برخی از این شبهات و مسائل مطرح شده بدهیم.

اول اینکه گفته شده است چرا پرس تی وی خبرنگار جنگی خود را با کلاه و جلیقه ضد گلوله و تجهیزات، درست بعد از تمام شدن جنگ به موصل اعزام کرده است، در حالی که مثلا همتای او در بی بی سی فارسی از ابتدای جنگ در مناطق مختلف جنگی حضور داشته و از وضعیت جنگ گزارش می‌کرده. در پاسخ به کسانی که چنین ایرادی مطرح می‌کنند باید گفت که اتفاقا خطرناک‌ترین مرحله جنگ درست بعد از زمان پیروزی و زمانی ست‌که به نظر می‌رسد جنگ خاتمه یافته است. کمی هم تاریخ بخوانیم بد نیست.

در «غزوه احد» شاهد بودیم که یاران پیامبر وقتی فکر کردند پیروز شده‌اند و شروع کردند به جمع‌آوری غنایم ناگاه کفار آنها را گازانبری دور زده و در همانجا عده زیادی از لشکر اسلام انواع شربت و یخ در بهشت و نوشیدنی‌های مخصوص شهادت را نوشیدند و شهید شدند. اینکه این خانم درست بعد از تمام شدن جنگ برای گزارش به منطقه جنگی رفته اتفاقا نشان می‌دهد که چقدر شجاع است و به اصطلاح یک گزارشگر زینبی‌ست.

دومین مساله‌ای که از سوی عیب‌جویان بی هنر مطرح شده این است که چرا این خانم گزارشگر به جای گزارش وضعیت منطقه و شرایط جنگ جلوی دوربین خطابه‌ی دینی و اخلاقی خوانده است و گزارش‌شان صرفا در مورد کربلا و حضرت زینب و حجاب و مانند آن بوده. این افراد می‌گویند اگر قرار بوده این صحبت‌ها برود روی آنتن، چه نیازی بوده اینهمه هزینه شود و ایشان و تیم فیلمبرداری و صدابرداری و حمل و نقل و غیره و ذلک اعزام شوند به موصل؟ از همان استودیوی خبر هم می‌شد در مورد دین و مذهب و حضرت زینب و حجاب و اینها مردم را ارشاد کرد.

در پاسخ به این دسته باید گفت خبرنگاری ما عین دیانت ماست و دیانت ما عین خبرنگاری ما. یک فارغ التحصیل مکتب خبرنگاری زینب باید یک فرقی با یک فارغ التحصیل فرض بفرمائید رشته خبرنگاری دانشگاه کلمبیا داشته باشد یا نه؟ اگر قرار باشد خبرنگار جنگی بیاید و فقط وقایع مربوط به میدان جنگ و یا به اصطلاح فقها جهاد اصغر را گزارش کند و به جهاد اکبر نپردازد این چه ارزشی دارد؟ گزارش وقایع میدان جنگ که کی زد و کی خورد و چقدر کشته شدند و اینها، کدام گره و مشکل جامعه بشریت را حل می‌کند؟

عده‌ای هم هستند که خب اتفاقا انسان‌های دلسوز و ارزشمداری هستند. این‌ها می‌گویند این‌همه «آقا» سفارش کرد به زنان که بنشینند توی خانه و به شوهرداری و بچه داری بپردازند. وقتی سپاه پاسداران اینهمه نیروی گولاخ در سوریه و عراق دارد، چرا باید یک زن مسلمان به منطقه جنگی برای گزارش اعزام شود؟ حضرت زینب هم اگر در کاروان امام حسین نبود و آن اتفاقات نمی‌افتاد و دست بر قضا اسیر نمی‌شد که خب نمی‌شد گزارشگر کربلا که حالا این خانم خودش را شاگرد ایشان معرفی کند.
این عزیزان البته حق دارند. اما خب گاهی نیاز هست برای مقابله با شگردهای رسانه‌ای غرب، ما هم از ابزار خودشان استفاده کنیم. ما باید باور کنیم که هرچیزی که غربی‌ها داشته باشند ما بهترش را داریم. مثلا در برابر اوپرا وینفری آنها ما الهام چرخنده را رو کردیم. جواب نداد یک «احسان علیخانی» را هم زدیم تنگش. یا مثلا آنها با عروسک‌های «باربی» قصد نفوذ داشتند ما «سارا و دارا» را ساختیم. حالا هم لازم بود در برابر کسی مثل نفیسه کوهنورد، یک ورژن اسلامی به جامعه معرفی کنیم که الحمدلله با یک گزارشگر زینبی از پس این هم برآمدیم.