آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۶

ابراهیم نبوی

ستون پنجم


دوازده نتیجه گیری اخلاقی از انتخابات دوازدهم


 

یک، تعداد زیادی از گروههای موسیقی طرفدار روحانی بودند، یک خواننده پاپ سرشناس هم طرفدار رئیسی بود، و با بیست سی قطعه موسیقی که توسط گروههای موسیقی حامی حسن روحانی ساخته شد، می‌شد یک فستیوال موسیقی کامل سه روزه راه انداخت. پس نتیجه می‌گیریم که هر دو جناح می‌دانند که موسیقی موضوع مهمی است و مردم بیش از رئیس جمهور، دیسکو می‌خواهند.
دو، تحریمی‌ها چند ماه تلاش کردند و اپوزیسیون مدتها کوشش کرد و سعی کرد تا مردم را قانع کند که در انتخابات شرکت نکنند، در نتیجه میزان مشارکت در انتخابات نسبت به دوره‌هایی که تحریم نشده بود، پانزده درصد افزایش یافت.
سه، اگر در هر کشور خارجی می‌گفتی که در انتخابات ایران یک طرف انتخابات معاون قوه قضائیه حضور دارد که برای مبارزه با فساد می‌خواهد رئیس جمهور شود، حتما از تو تست الکل می‌گرفتند و اگر می‌گفتی که در سوی دیگر انتخابات رئیس جمهور مستقر قرار دارد که متهم است که می‌خواهد حکومت را از بین ببرد، حتما خودشان تست شنوایی می‌دادند.
چهار، صدا و سیما با تمام نیرو، دهها شبکه تلویزیونی مفت و مجانی و صدها شبکه رادیویی به کمک رئیسی آمد و برای او تبلیغ کرد و در نتیجه موجب شکست او شد.
پنج، تحریمی‌ها بخاطر افرادی مثل موسوی، کروبی، زندانیان، زنان، ورزشکاران، هنرمندان، اسیدپاشی شده‌ها، تبعیدی‌ها و افرادی انتخابات را تحریم کرده بودند که خود آن افراد در انتخابات شرکت داشتند.
شش، چند ابزار مهم پیروزی روحانی و شکست رئیسی شامل این موارد بود: موبایل، لپ تاپ، اتوبوس، تتلو، امام رضا، اینستاگرام.
هفت، رئیسی از امام رضا و پارچه سبز و نبات و عکس با پیرزن‌های فقیر آغاز کرد، به عکس بچه خوشگل‌های رئیسی بیا رسید و با اتوبوس و تتلو کارش تمام شد. اصولگرایی در انتخابات ایران ختم به سوسولگرایی شد.
هشت، یکی از مهم‌ترین اشتباهات طرفداران رئیسی این بود که فکر کرده بودند چون با اتوبوس می‌توانند جمعیت شهرهای مختلف را به مناطق مختلف برای شرکت در سخنرانی رئیسی ببرند، روز انتخابات هم می‌توانند همین کار را بکنند و با اتوبوس طرفداران‌شان را می‌توانند به جاهای مختلف ببرند و رای‌شان را بگیرند، ولی به نظر می‌رسد که نشد.
نه، انتخابات در ایران بین دو حزب نبود، بین فیلمسازانی بود که علیه سینما فیلم می‌ساختند و فیلمسازانی که جایزه جهانی می‌گرفتند، بین شاعرانی مثل قزوه بود با هوشنگ ابتهاج(سایه) ، بین زندانیانی بود که طرفدار مردم بودند با قاضی‌هایی که آنها را زندانی کرده بودند، بین سیاستمدارانی بود که کار کرده بودند با سیاستمدارانی که خوب فحش می‌دادند، بین تحصیلکرده‌هایی بود که درس خوانده بودند و تحصیل نکرده‌هایی بود که از هرچه روشنفکر بود متنفر بودند، بین آدمهایی بود که نمی‌خواستند به عقب برگردند، با آدمهایی که فقط می‌خواستند به عقب برگردند و بین شجریان و شهرام ناظری بود با امیرتتلو.
ده، در انتخابات ۱۳۹۶ بدون اینکه مردم به خودمختاری رای داده باشند، شهر مشهد و تهران آزاد شدند.
یازده، فداکارترین حامیان روحانی طنزنویسان بودند که می‌دانستند اگر رئیسی یا قالیباف یا میرسلیم روی کار بیاید، حداقل درآمدشان تا چهار سال تضمین شده است، با این حال به ثروت پشت پا زدند و طرف روحانی را گرفتند.
دوازده، خنده دارترین شعار انتخاباتی سال ۱۳۹۶ چنین بود: « آخر هفته، روحانی رفته»، پس از دادن این شعار همه مطمئن شدند که جوجه‌ها را بعد از پائیز می‌شمرند و احتمالا اردیبهشت آخر پائیز است.