آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۲۹ فروردین ۱۳۹۶

علیرضا رضائی

طنز روز


رئیسی بیام؟!


 

 

البته واضح و مبرهن است که هر دیوانه‌ای در هر جای دنیا رئیس جمهور و نخست وزیر بشود من شادی خودم را نمی‌توانم پنهان کنم. تا همین الآن هم که شادی خودم را از انتخاب ترامپ پنهان کرده‌ام از جمع عذر می‌خواهم. الآن یکی از آرزوهای من این است که در انتخابات اخیر فرانسه این مارین لوپن که در حالت عادی قابلیت بستن گاری به پشتش را هم ندارد رئیس جمهور بشود. عشق اول من همچنان این رهبر عقب افتاده‌ی کره شمالی است و اگر در انتخابات بعدی آلمان هم این یاروئی که معتقد است باید با موتور از پنجره وارد خانه‌های مشکوک شد، انتخاب بشود، من دیگر چیز زیادی از خدا نمی‌خواهم.

 
در مورد ایران هم نظرم از همان چهار سال پیش روی احمدی نژاد است. البته به لحاظ عقب افتادگی بقائی را خیلی بیشتر می‌پسندم ولی نگرانم که شکمش به اندازه احمدی نژاد کار نکند. آرزوی دیگر زندگی من این است که صبح بیدار بشوم ببینم بدون هیچ دلیلی خاک بر سر جلیلی و غرضی رئیس جمهور شده. وای خدای من! یعنی ممکنه؟ حدوداً به‌قول انگلیسی‌ها مردم ایران هنوز اینقدر پولدار نشده‌اند که رئیس جمهور ارزان داشته باشند.

 
من معتقدم جریان روشنفکری در جهان این ۱۵۰ سال گذشته اینقدر زحمت کشیده حالا یک کمی هم استراحت بکند. بر اثر فشارهائی که جریان روشنفکری در این ۱۵۰ سال به خودش آورده جمعیت جهان بر اثر جنگ نصف شده، نصف مردم دنیا گرسنه‌اند، آن نصف دیگر که سیرند بی‌سوادند، ۹۸ درصد کشورهای جهان آماده‌ی حمله به همدیگرند، فروش سپر موشکی از دمپائی لا انگشتی بیشتر شده، مسجد و کلیسا ده برابر صدر اسلام و موقعی که مادر مسیح دردش گرفت قدرت پنهان پیدا کرده، یهودی‌ها قادرند اگر پیامبرشان همین الآن دوباره بیاید خشتکش را سرش عمامه بکنند، خلاصه جریان روشنفکری در این ۱۵۰ سال خیلی زحمت کشیده و من پیشنهاد می‌کنم حداقل ۵ سال آینده بجای اینکه زحمت بکشد برود استراحت بکند، من قول می‌دهم وضعیت دنیا از اینی که هست اگر بهتر نشود بدتر هم نمی‌شود.

 
متأسفانه ممکن است احمدی نژاد و بقائی و الباقی درخت‌ها رد صلاحیت بشوند. من پیشنهاد می‌کنم اگر اینطوری شد برای حمایت از احمدی نژاد بریزیم بیرون که لااقل بگیرند حصرش بکنند. می‌ماند همین ابراهیم رئیسی. اگر نخواسته باشم خیال پردازی کنم و امیدوار باشم که غرضی رئیس جمهور بشود، هیچ چاره دیگری ندارم جز اینکه از رئیسی حمایت بکنم. برای این کار هم دلیل محکمی دارم:

 
اگر رئیسی رئیس جمهور بشود یا اگر رئیس، رئیسی جمهور بشود خود من تا دویست سال آینده برای اصلاح طلب‌ها مرده زنده نمی‌گذارم. فوری می‌گویم دو دوره مجلس افتاد دست شماها، هر دو دوره کروبی رئیس مجلس بود، هر دو دوره مجلس را روبان زدید دادید دست صاحبش. دو دوره دولت افتاد دست شماها، دولت بعدی را در بهترین حالتش دادید دست احمدی نژاد و درختش. بخدا همه‌اش منتظرم اینطوری بشود که اینها را بگویم. در این مدت هم تمام توئیت‌های جریان روشنفکری را که بگویند «واقعاً کار ما به کجا کشیده که این بوی صدادار باید رئیس جمهورمان باشد» را لایک می‌کنم ولی فوری زیرش می‌نویسم اینهم نتیجه شرکت در انتخابات و دو نقطه با چندتا پرانتز هم جلوی کامنتم می‌گذارم.

 
اگر بتوانم همین مسیری که از بالا تا اینجا نوشتم را با قدرت ادامه بدهم حداکثر دو ماه بعدش تبدیل به نیک آهنگ کوثر می‌شوم! نیک آهنگ رفیق جان در جان من است و من همیشه دلم می‌خواسته در آینده مثل او بشوم. اینطوری به جریان عقب افتاده‌های جهان کمک بزرگی کرده‌ام!