آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


موسی ظفر
زاغ‌نامه کابل ‍‍‍| سیزدهم | طالع‌بینی با پیاز (قسمت دوم)

    متولدین ماه اسد (مرداد)   افراد معروف متولد این ماه: ابوبکر البغدادی (۶ اسد)، موسولینی (۷ اسد)، صادق خلخالی (۵ اسد)، سعید مرتضوی (۱۲ اسد)، جنرال دوستم (۲۴ اسد) متولدین ماه اسد طبیعت نمکین دارند. البته میزان نمک در همه افراد یکسان نیست […]

موسی ظفر
زاغ‌نامه کابل | دوازدهم | طالع‌بینی با پیاز (قسمت اول)
موسی ظفر
زاغ‌نامه کابل ‍‍| یازدهم | قرارداد میان خداوند و یک بنده پُچُول
موسی ظفر
زاغ‌نامه کابل | دهم | ما که افراطی نیستیم
موسی ظفر
زاغ‌نامه کابل | نهم |گزارش هیئت حقیقت‌یاب افغانستان

  مردم خداجوی افغانستان معتقدند که گرسنه روی گنج می‌خوابند. یعنی همین‌جایی که خواب‌اند، اگر زمین را حفر کنند، به آن مقداری از طلا و الماس و اورانیوم می‌رسند که اگر میان گرسنگان عالم توزیع شود، هر گرسنه به نوبه خود دونالد ترامپی خواهد شد، […]


موسی ظفر
زاغ‌نامه کابل | هشتم | پیر خرابات

  اسب‌سواری مرد افلیجی را سر راه خود دید که از او کمک می‌خواست. مرد سوار دلش به حال او سوخت، از اسب پیاده شد و او را از جا بلند کرد و بر اسب نشاند تا به مقصد برساند. مرد افلیج که اکنون خود […]


موسی ظفر
زاغ‌نامه کابل | هفتم | من استادم، عنوان شما چیست؟

    چند سال قبل هوای ماهواره به سرم زد. به خود سرم نه، یک جای نزدیک‌های گوشم زد. راستش من می‌خواستم روشن‌‌فکر شوم و در بحث‌های سیاسی روزمره به میزگردهای فاکس نیوز و فغانس ۲۴ (یا به قول آدم‌های بی‌سواد ‘فرانس ۲۴’) اشاراتی داشته […]


موسی ظفر
زاغ‌نامه کابل | ششم | اللهم اشف کل افغانا

  در ماه حوت همه افغان‌ها یادشان می‌آیند که مریض هستند. هرکس که کف دست‌اش را روی پیشانی‌اش می‌گذارد، احساس می‌کند در تب چهل درجه می‌سوزد و اگر عاجل ترتیب سفر ندهد، ریق رحمت در حلق‌اش ریخته خواهد شد. این است که فیل‌اش هوای هندوستان […]


موسی ظفر
زاغ‌نامه کابل | پنجم | احوال‌پرسی به شرط کارد

  شناختن انسان خیلی سخت است. انسان گاو نیست که اگر نعره کشید و با شاخ‌هایش “رزمایش پیامبر اعظم ۴” اجرا کرد، آدم بفهمد که حالش خوب نیست. موجود مغلق است. می‌گوید، خوب هستم؛ بیست دقیقه بعد خبر خودکشی‌اش در فیسبوک نشر می‌شود. این است […]


موسی ظفر
زاغ‌نامه کابل | چهارم | قبرهای خوب، خانه‌های تنگ

  برخلاف ایران که بهشت زیاد دارد، افغانستان بهشت ندارد. ما مرده‌هایمان را در قبرستان دفن می‌کنیم. اگر کسی شهید شد یا مُرد (که اغلب شهید می‌شود) از لِنگ‌اش می‌گیریم، می‌بریم قبرستان، و بعد نظر به اهمیت سیاسی-جهادی فرد برایش قبر می‌کَنیم. آدم عادی را […]