آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۱۶ بهمن ۱۳۹۶

سخیداد هاتف

طنز افغانستان


کتابچه‌ی عقلاطون| صد و بیست و هشتم | گفت و گوی سخیداد و اشرف


 

 

اگر حالا سال ۱۴۹۶ شمسی باشد و شما متن گفت و گوی من و رییس جمهور افغانستان را بخوانید، طبیعی است که چیزی از آن نمی‌فهمید. ولی من و شما خیلی خوشبختیم که امسال هنوز ۱۳۹۶ شمسی است و با آن سال کثیف و مخالف ارزش‌های مقدس دین اسلام ۱۰۰ سال فاصله داریم. نگویید چرا سال را کثیف می‌گویی. فکر می‌کنم تا سال ۱۴۹۶ شمسی همه‌ی افغان‌ها کافر می‌شوند و ایمان و معنویت با خاک یکسان می‌گردد. فعلا که دولت اسلامی است، مردم متدین‌اند، مساجد از ساعت دوی صبح اذان پخش می‌کنند، ختم قرآن در اوج شکوفایی خود است و تمام مومنانی که قرار است فی سبیل‌الله کشته شوند به افغانستان سرازیر می‌شوند، متن مصاحبه‌ی من با داکتر محمد اشرف غنی رییس جمهور افغانستان خدمت‌تان هرایه می‌شود (هرایه یک کلمه‌ی دری است به معنای پریزینت کردن). مصاحبه چون خیلی خودمانی یعنی “آ، بچیش” بود، قرار شد فقط اسم‌های کوچک‌مان ذکر شوند:

سخیداد: سلام علیکم رییس صاحب.

اشرف: بسمیلای رامان رییم و صلو و سله و سلا و سلم.

سخیداد: خوبید؟ صحت‌تان خوب است؟

اشرف: دلم خون است. سوراخ سوراخ است. ولی من رییس جمهورم و باید قلبی از آهن داشته باشم.

سخیداد: چرا؟ چه شده؟

اشرف: نمی‌بینید که هر روز ده‌ها نفر از هموطنان ما کشته و زخمی می‌شوند؟

سخیداد: بلی، متاسفانه هر روز این خبرهای دردناک را می‌شنویم.

اشرف: شما می‌‍شنوید؛ من با گوشت و پوست و استخوان خود حس‌شان می‌کنم. هر بار که هموطنی کشته می‌شود مثل این است که کسی مرا آتش می‌زند.

سخیداد: می‌دانم. متاسفم. شما رییس جمهور مملکت هستید و حتما سنگینی این دردها را بیشتر…

اشرف: زنده باشید. خیلی خوش‌حالم که حداقل بعضی از هموطنان می‌فهمند که من چه رنجی می‌کشم.

سخیداد: خواهش می‌کنم. طبیعی است که شما رنج می‌برید.

اشرف: تشکر که انصاف دارید.

سخیداد: من نمی خواهم این گفت و گو خیلی طولانی شود. شنیده‌ام که شما در هر مجلس و گفت و گویی پس از چند دقیقه ناگهان عصبانی می‌شوید و شروع می‌کنید به داد و فریاد. آیا این حقیقت دارد؟

اشرف: مطلقا دروغ است. شایعه است. هرچه سوال دارید بپرسید. من جواب می‌دهم.

سخیداد: بسیار خوب. یکی از سوال‌های مهم من و بسیاری دیگر این است که چه کسانی همه روزه مردم ما را می‌کشند و دولت چرا جلو آنان را نمی‌گیرد؟

اشرف: بسمیلای رامان رییم…

سخیداد: قبلا بسم الله الرحمن الرحیم گفتید.

اشرف: کلمه‌ی طیبه است. فرق نمی‌کند.

سخیداد: بسیار خوب.

اشرف: دیوید هیوم فیلسوف اسکاتلندی در بحث از مسئولیت دولت در قبال شهروندان بیست و هشت نکته را در میان می‌آورد. اول، هیچ دولتی نمی‌تواند به صورت کامل بر خواسته‌های فردی شهروندان یک مملکت اشراف پیدا کند. منظورش این است که ما باید یک میکنیسم طرح کنیم که در آن میکنیسم یک مجموعه از استندردها…

سخیداد: رییس صاحب، سوال من خیلی ساده است. این‌هایی که همه روزه دست به کشتار هموطنان ما می‌زنند کیستند؟

اشرف: این‌ها دشمنان مردم افغانستان هستند.

سخیداد: آری، این قدرش را که تقریبا همه می‌دانند. اگر دشمن نبودند که نمی‌کشتند.

اشرف: ما در یک چارچوب بنیادین تعامل میان دولت و شهروندان باید به هفتاد و شش عامل ناکامی سیستم‌های سنتی توجه کنیم. یک، وقتی که یک ساختار سنتی نمی‌تواند نارضایتی مردم را از طریق یک میکنیسم فعال و وسیع البنیاد مورد مداقه و توجه قرار بدهد، بعضی از سکتورهای جامعه تضعیف می‌شوند و در نتیجه….

سخیداد: جناب رییس جمهور، معذرت می‌خواهم که حرف‌تان را قطع می‌کنم. به سوال من جواب ندادید.

اشرف: ما کوشش می‌کنیم با فعال کردن سکتورهای غیرفعال در دهات و قصبات از پتانسیل عظیمی که در کشور ما هست استفاده کنیم.

سخیداد: عالی. ولی سوال من این بود که این‌هایی که هر روز هموطنان ما را می‌کشند کیستند؟

اشرف: من گفتم که دشمنان مردم افغانستان هستند.

سخیداد: یعنی منظورتان گروه طالبان است؟

اشرف: گروه طالبان دروازه‌ها را ما باز برای‌شان کرده و پروسه‌ی صلح از طریق شورا و امیدواریم که به نتیجه و دست از نزاع برداشته و انکشاف بنماییم.

سخیداد: معذرت می‌خواهم، منظورتان را متوجه نشدم. به نظر شما طالبان…

اشرف:

Let me tell you something: this is a murderous terrorist group. I have repeatedly and unequivocally condemned their cowardly terrorist acts in the past and I would like to take this opportunity to condemn them again in the strongest possible terms. If we are to have any sort of peace in Afghanistan, we must first and foremost obliterate these pigs that we know as the Taliban. I mean literally obliterate them.

سخیداد: چرا به انگلیسی صحبت می‌کنید؟

اشرف: به خاطری که موضوع خیلی مهم است و خوب است که مخاطبان خارجی هم آن را بفهمند.

سخیداد: آها، تشکر. ولی لطف کنید این چیزی را که به انگلیسی گفتید به فارسی یا پشتو هم بگویید.

اشرف: من امروز گلودرد دارم و نمی‌توانم به زبان پشتو صحبت کنم.

سخیداد: خیلی خوب، پس به فارسی بگویید.

اشرف: بارها گفته‌ام که طالبان بر سی و چهار نوع‌اند. ما با آن عده از طالبان که مرده‌اند و باعث درد و رنج مردم شده‌اند گفت و گو نمی‌کنیم. خداوند جلشانوهو دروازه‌ی گفت و گو را بروی آنان بسته است.

سخیداد: طالبان زنده چه‌طور؟ چون همین طالبان زنده‌اند که هر روز هموطنان ما را می‌کشند و مسئولیت کشتار را هم بر عهده می‌گیرند.

اشرف: بلی. از سی و چهار نوع طالب یک نوع‌شان مرده‌اند که اشاره کردم. آن سی و سه نوع دیگرشان بر هشتاد و هفت دسته تقسیم می‌شوند. در این هشتاد و هفت دسته اگر ما کسانی را پیدا کنیم که خدای نخواسته از کشتن مردم بی‌گناه خوش‌حال شوند، ما در گفت و گوهای خود با آن‌ها دچار شک و تردید خواهیم شد.

سخیداد: ولی جناب رییس جمهور، طالبان طالبان‌اند و هر روز آدم می‌کشند. خودشان می‌گویند که می‌کشند. اعلامیه می‌دهند. ویدیو می‌گیرند. عکس می‌گذارند. می‌گویند با دولت صلح نمی‌کنیم و تا ساقط کردن حکومت می‌جنگیم.

اشرف: من همه را می‌خورم.

سخیداد: ببخشید، منظورتان…

اشرف:عععععععععع! هووووووووووو! عطططططااااااااااااااا!

(ببخشید، من متوجه نبودم که قبل از رسیدن گفت و گو به دقیقه‌ی چیغ سوالاتم را جمع کنم. به اینجا که رسیدم جناب رییس جمهور شروع کرد به داد و فریاد. اگر فرصتی بود ادامه‌ی گفت و گو را در آینده هرایه می‌کنیم).