آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۱۲ دی ۱۳۹۶

موسی ظفر

طنز افغانستان


زاغ‌نامه کابل | پنجاه‌وهفتم | کتابچه ترافیکی (قسمت ششم)


 

 

 

این علامت یعنی جلوتر پیاده‌رو است. اگر در افغانستان با این علامت روبرو شدید اصلاً چرت خود را خراب نکنید. در افغانستان افراد پیاده هیچ وقت از پیاده‌رو نمی‌روند. تمام افغانستان از افراد پیاده است. خواست در آن راه می‌رود، خواست کراچی خود را توقف می‌دهد و کیله می‌فروشد، خواست بر زمین مردخیز آن دُر مثانه می‌پاشد. اگر تصادفاً روزی این علامت را دیدید و متوجه شدید که یک خاله با دو نواسه خود می‌خواهد از پیاده‌رو عبور کند، سرعت خود را کم نکنید. شما اگر توقف کنید، خاله هم توقف می‌کند. همین که شما حرکت کردید، او هم حرکت می‌کند و تصادف می‌کنید. اگر شما با همان سرعت قبلی به‌ راه‌تان ادامه دهید، خاله یکی دوبار خودش را پس‌و‌پیش می‌کند و دوباره سر جای اولش بر می‌گردد. شاید بعدش دو-سه دشنام نثار پدر و مادر بزرگوار شما بکند، که مهم نیست. مهم این است که شما تصادف نکرده‌اید و کار شما به ریاست ترافیک و شفاخانه نکشیده.

 

 

 

 

این علامت یعنی مراقب باشید، جلوتر کودکان گشت و گذار می‌کنند. در افغانستان اگر ریاست ترافیک بخواهد برای این چیزها لوحه نصب کند، به هفتاد هزار تُن آهن ضرورت دارد. در این کشور خانه‌ای نیست که هشت طفل حاضر و یک طفل “التراساوند”شده‌گی نداشته باشد. پس بهتر است این لوحه را در عقب مغز خود حک کنید و هر لحظه منتظر ظهور کودکی باشید. باآنکه مردم افغانستان از همان روز اول عروسی دو کودک از مجموع ده کودکی که قرار است بدنیا بیاورند را فرزند قیامت می‌دانند و آماده قربانی دادن آن‌ها هستند، ولی اگر این قربانی را راننده بگیرد، روزگارش مثل سگ سیاه است. پدر کودک تا خودش را میلیونر نسازد، از خون آن فرزند قیامت نمی‌گذرد.

 

 

 

 

عکس این لوحه با لوحه بالایی فرق دارد اما محتوای آن تقریباً یک چیز است. این لوحه می‌گوید جلوتر آدم‌های پیاده راه می‌روند. در لوحه یک آدم عاقل و بالغ دست طفل‌اش را گرفته و با احتیاط می‌خواهد از جاده رد شود. هههههه. این صحنه را در خواب هم نمی‌بینید. احتیاط و افغانستان؟ برو آقا جان. اینجا کودکان گنگس هستند، بزرگسالان گنگس‌تر. بهتر است خوش‌بین نباشید و خُرد و بزرگ را سرجمع متوسط حساب کنید، با آی کیوِ کم‌تر از هشتاد.

 

 

 

 

لوحه فوق یعنی جلوتر چراگاه است، متوجه حیوانات باشید. در افغانستان این لوحه یعنی جلوتر دفتر مرکزی و یا ولایتی کمیسیون مستقل انتخابات است. بیاد داشته باشید که در ساحه کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان تمامی قوانین، به شمول قوانین ترافیک مختل می‌شود. در این ساحه هرکس زور بیشتر و منطق کمتر دارد، برنده میدان است. یخن‌گیری، چاقوکشی و زورگویی در محل نصب این لوحه یک امر معمول است. تلاش کنید با هشیاری تمام و کمترین وقت از این منطقه خارج شوید. مسوولین این ساحه پروای یک ملت را ندارد، چه رسد به یک نفر راننده.

 

 

 

این علامت یعنی به علت بارندگی برف جاده یخبند است و احتمال می‌رود موتر شما بلخشد (سر بخورد). راننده‌های افغانستان این علامت را یک نوع بچه ترسانک حساب می‌کنند. یک بار در زمستان من با موتر لینی مسافرت می‌رفتم. چنین علامتی را دیدم، اما راننده به اندازده یک نخود هم از سرعت‌اش کم نکرد. فکر کردم متوجه لوحه نشده. گفتم، استاد لوحه را دیدید؟ احتمالاً جلوتر برف است و باید احتیاط کنیم. موتروان خونسرد جواب داد: لالا جان، دو پُف سگریتی که کَش کنی، روی برفه نمی‌بینی؛ بی غم باش. راستی هم چنین بود. استاد دو پُف سگریتی زد، جلوتر همه برف‌ها به گُل تبدیل شد. فقط موتر یک کمی از روی گُل لخشید و هفت-هشت نفر تلفات دادیم. بقیه همه بی‌غم به خانه‌های خود رسیدیم.