آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۱۱ دی ۱۳۹۶

موسی ظفر

طنز افغانستان


زاغ‌نامه کابل | پنجاه‌وششم | کتابچه‌ی ترافیکی (قسمت پنجم)


 

 

 

در جهان دو خط خیلی مهم است؛ یکی خط امام، دیگر جاده. آنانی‌که خط امام را رعایت می‌کنند یا به پول‌های نجومی می‌رسند یا به درجه رفیع شهادت. اما کسانی‌که خط جاده را رعایت می‌کنند از هر دو آفت در امان هستند. در افغانستان خط امام خیلی باریک است و به‌جز چند منجم شناخته‌شده کسی آن را نه می‌بیند و نه رعایت می‌کند. البته خط جاده را همه می‌بینند و در حد توان آن را هم مانند هر خط دیگر رعایت نمی‌کنند.

 

خط شکسته در وسط جاده

نود درصد راننده‌ها در افغانستان معتقد‌اند که خطوط در بعضی جاده‌ها به دلیل فساد در وزارت فواید عامه شکسته کشیده شده. آن‌ها می‌گویند که وزارت فواید عامه پول خط ممتد را از خارجی‌ها گرفته ولی خط شکسته کشیده تا نصف پول را به جیب بزنند. حال و روز پولیس ترافیک نیز بهتر از راننده‌ها نیست. روزی از پولیس ترافیک پرسیدم که اینجا چرا خط جاده شکسته است. آه سردی کشید و گفت: “هی پدر بی‌مروتی را لعنت، تاهنوز کسی از ما نپرسیده قلب‌ات چرا شکسته است، ولی بخاطر شکست خط جاده مورد مواخذه قرار می‌گیریم”.

 

خط ممتد

خط ممتد برای این کشیده شده است که راننده از روی آن عبور نکند و در مسیر خود باقی بماند. این علامت در افغانستان کافی پنداشته نمی‌شود زیرا اینجا کسی در بند خط نیست. برای حل این معضل دولت جوی فاضلاب عمیق از وسط جاده‌ها کشیده تا اگر کسی خواست خلاف قانون تغییر مسیر دهد، نقداً جریمه‌اش را به مستری و آهن‌گر پرداخت کند. در جاده‌هایی‌که دولت با کمبود آب گُه مواجه بوده، بجای خط ممتد گلدان کشیده و دو طرف گلدان را با پنجره‌های ضخیم بسته است تا بوته‌های گل فرار نکنند.

 

خط زرد کنار جاده

در کشورهای دیگر اگر کنار جاده خط زرد کشیده شده بود به این معنی است که در ادامه این خط توقف و یا پارک نمودن وسایط ممنوع است. در افغانستان شما خط زرد نمی‌بینید. علت‌اش همان جوک معروف است که می‌گویند در رستورانتی غذای مفت توزیع می‌شد و کسی به‌حدی غذا خورده بود که دیگر نمی‌توانست جلو دل‌پیچی خود را بگیرد. در مسیر خانه رفیق‌اش ازش پرسیده بود که غذای مفت کجا توزیع می‌شود. فرد دل‌پیچ گفته بود، همین خط زرد را دنبال کن، مستقیم به رستورانت می‌رسی. حالا بخاطر این جوک بی‌معنی وزارت فواید عامه خط زرد نمی‌کشد. اگر گاهی خط زرد می‌بینید، بدانید که آن خط در اوایل قرمز بوده که توسط سیاست‌مدارن کشیده شده و بعداً در آفتاب زرد گشته. این خط معنای خاصی را افاده نمی‌کند.

 

علامت چراغ ترافیکی

این علامت می‌گوید که جلوتر چراغ ترافیکی نصب است. در افغانستان چنین علامتی را در هیچ جا نمی‌بینید. ریاست ترافیک می‌داند که اطلاع دادن به مردم افغانستان بی‌فایده است. باآن‌هم اگر در جایی به این علامت سر خوردید، به زودی متوجه خواهید شد که ریاست ترافیک با شما شوخی کرده و از چراغ خبری نیست.

حالا که بحث چراغ پیش آمد، لازم می‌بینم تا سه رنگ در این علامت را برای شما توضیح بدهم. شاید روزی کشور پیش‌رفت کرد و ما صاحب چراغ شدیم. بهتر است قبل از قبل معنی رنگ‌ها را بدانیم.

چراغ سرخ: دربقیه جاها وقتی چراغ سرخ باشد، راننده‌ها و عابرین توقف می‌کنند. ما نمی‌ایستیم. دلیل‌اش این است که ما رنگ سرخ را رنگ کمونیزم می‌دانیم. افغانستان قبرستان قدرت‌هاست و افتخار داریم که در برهه‌ای از تاریخ این رنگ را شکست داده‌ایم. رنگ سرخ همان‌طور که سالهای قبل نتوانست جلو ما را بگیرد، حالا هم نمی‌تواند. اگر روزی متوجه شدید که یک کاکای تاکسی‌وان پشت چراغ سرخ دیجیتالی توقف کرده، متعجب نشوید. او توقف کرده تا ببیند که ثانیه‌های چراغ واقعاً منظم کم می‌شود یا خیر. اگر دیدید که درعین توقف با خودش می‌خندد، حتماً بر بی‌عقلی مسوولین ریاست ترافیک می‌خندد که ساعت را سرچپه نصب کرده‌اند و ارقام به‌جای اینکه بالا برود، کم می‌شود.

چراغ زرد: معنی این چراغ تخلیه چهارراهی ویا آمادگی برای توقف است. معنی‌اش است. لازم نیست شما غرور خود را زیر پای معنی له کنید. دل‌تان خواست چهارراهی را تخلیه کنید، دل‌تان نخواست تشریف داشته باشید. کسی که رفتنی باشد بالاخره راه خود را پیدا می‌کند.

چراغ سبز: چراغ سبز یعنی حرکت کنید و به حرکت خود ادامه دهید. در افغانستان کسی به چراغ سرخ توقف نمی‌کند که با روشن‌ شدن چراغ سبز حرکت کند. وجود این چراغ به اندازه انتخابات بی‌معنی است.