آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۲۴ دی ۱۳۹۶

موسی ظفر

طنز افغانستان


زاغ‌نامه کابل | شصت‌ویکم | کتابچه ترافیکی (بخش پایانی)


 

 

تا حال در مورد علائمی نوشتم که در سراسر افغانستان نصب شده‌اند ولی کاربرد ندارند ویا در شرایط فعلی افغانستان کاملاً بی‌مورد هستند. اکنون که به پایان کتابچه ترافیکی رسیده‌ایم، بی‌جا نیست اگر پیشنهاد چندی به ریاست ترافیک بدهم و ضمن اینکه ریاست ترافیک را متوجه بی‌مسوولیتی‌اش بکنم، علمیت و کارشناسی خود را نیز به چشم عده‌ای فرو کنم. پیشنهاد می‌کنم ریاست ترافیک افغانستان علایم ذیل را هرچه عاجل در مناطقی که ذکر می‌کنم نصب کند.

 

 

 

علامت سقوط گاو بر وسایط نقلیه:
لازم است ریاست ترافیک افغانستان چند ده از این نوع لوحه‌ها را در سرک جلال‌آباد، در شرق کابل نصب کند. در این سرک پس از هر چند مدتی گاو‌ها مست می‌شوند و خودشان را بر موترها (مخصوصاً موتر پولیس) می‌اندازند. در لوحه فوق که در خارج طراحی شده، گاو دست خالی سقوط کرده است. بهتر است ما مطابق به شرایط افغانستان گاو را با بوتل تیل پطرول، چوب، خشت و تبر مسلح سازیم. با دیدن این لوحه، راننده‌ها خواهند دانست که در منطقه‌ سقوط گاو رسیده‌اند و باید احتیاط کنند.

 

 

علامت ورود ممنوع:

هرچند قبلاً نیز بحثی در مورد علامت ورود ممنوع داشتیم، اما این یکی فرق می‌کند. از آنجا که افغانستان سرزمین شیران است و شیر حق دارد برای رفع نیازهای طبیعی‌اش به حریم دیگر حیوانات ورود کند؛ باآن‌هم بهتر است شیران این حق خود را در پرتو قانون استفاده کنند. لازم است ریاست ترافیک ساحاتی را مشخص کند که شیران حق نداشته باشند در آن ساحات به شکار بپردازند. بالاخره ما تاریخ یک‌ونیم ملیون قرنه داریم و زشت است اگر توریستی در وسط شهر شیری را ببیند که دارد حقوق‌بشرِ گوسفندی را مورد تاخت و تاز قرار می‌دهد.

 

 

علامت دست‌اندازی ممنوع:

مردان غیور و عزت‌مند افغانستان عادت ندارند کورکورانه هر ادعایی را قبول کنند. چه آن ادعا دینی باشد، چه سیاسی، چه جنسیتی. مثلاً ذهن کنجکاو یک مرد افغان هرگز قبول نمی‌کند که کسی‌که لباس زنانه پوشیده، سندل زنانه به پا کرده و زیر چادری زنانه در شهر گشت و گذار می‌کند، واقعاً زن است. می‌خواهد با انجام تحقیق زنانیت آن زن را برای خودش به اثبات برساند. به همین دلیل لمس مختصری می‌کند تا یقین کند آنچه که ادعا شده، حقیقت دارد. زن‌ها اما از این وضعیت راضی نیستند. آن‌ها می‌گویند ما همین‌ایم که هستیم و هر ادعایی که داریم شما قبول کنید. برای اینکه این غایله اجتماعی پایان یابد، پیشنهاد من این است که ریاست ترافیک ساحاتی را مشخص کند که در آنجا انجام تحقیق (از نوع دست‌اندازی) برای مردان ممنوع باشد. بالاخره اگر روزی مردم افغانستان علایم ترافیکی را رعایت کردند، زن‌ها چند کیلومیتر ساحه داشته باشند که در آن آزادانه و بدون قرار گرفتن سوژه تحقیق، گشت و گذار کنند.

 

 

علامت تشناب ممنوع:

کارشناسان معتقداند که جواب دادن به سوالات چای هیل‌دار در انظار عمومی زشت است. مردم افغانستان به علت مداخلات کشورهای همسایه، سه دهه جنگ خانمان‌سوز و تحمل مصائب بی‌شمار عادت کرده‌اند به همه سوالات چای در هر نقطه این خاک پاسخ بگویند. حتی گاهی پیش از سوال پاسخ ارائه می‌کنند. این عادت ضربه‌های جبران ناپذیری به محیط زیست زده و محیط زیست ما را به محیط زشت تبدیل کرده است. از آنجا که تا هنوز ریاست خاصی برای جلوگیری از جواب‌چای ایجاد نشده است، ریاست ترافیک باید دست به کار شود و از این نوع لوحه در سراسر افغانستان نصب کند. خوبی لوحه فوق این است که مردم از نشستن در نقاط مختلف خودداری می‌کنند و فقط در زیر همین علامت‌ها تجمع می‌کنند. این‌گونه بقیه ساحات از آب‌پاشی و دُرافشانی مومنین در امان می‌ماند.

پایان