آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۱۹ شهریور ۱۳۹۶

ابراهیم نبوی

طنز روز


میزها و صندلی‌ها|قسمت هجدهم | سلبریتی


 

فرق هنرمند و سلبریتی در این است که سلبریتی شکل دارد، اما هنرمند محتوی هم دارد.

 

 

معمولا همه ماها می‌دانیم چرا هنرمند را دوست داریم، ولی معلوم نیست چرا از سلبریتی‌ها خوشمان می‌آید.

 

 

سیاست برای هنرمند مثل نردبان می‌ماند، می‌تواند به سرعت از آن بالا برود، بدون اینکه کار هنری خاصی انجام داده باشد، و همچنین ممکن است با یک اشتباه سیاسی با سر زمین بخورد.

 

سیاست عالم عقل است و قدرت و هر دوی اینها با اخلاق فاصله دارند.

 

 

سیاستمدار یا اخلاقگراست و معمولا ناموفق می‌شود و تبدیل به قهرمان و قربانی می‌شود یا موفق می‌شود و غیراخلاقی است و همه به او فحش می‌دهند.

 

 

قهرمان سیاسی مورد نیاز جامعه‌ای است که مردمش شهامت دفاع از حق خودشان را ندارند و یک احمق را پیدا می‌کنند تا به جای آنان مبارزه کند.

 

 

پیروزی در بسیاری از موارد با شرافت تضاد دارد، به همین دلیل قهرمانان معمولا شکست می‌خورند و پیروز شده‌ها غالبا عوضی هستند.

 

 

ایثار و مرگ در راه مردم و آرمان از نظر علمی نوعی خودکشی است توسط کسی که خودش را دوست ندارد و بقیه را به خودش ترجیح می‌دهد.

 

 

فوتبال، کندی کراش، شطرنج؛ انسان بازی را اختراع کرد تا کسالت آور بودن هستی را فراموش کند.

 

 

برای اینکه بفهمید کاری گناه است یا نه، لزومی ندارد به کتاب های دینی مراجعه کنید. ببینید از انجام آن کار لذت می‌برید یا نه، اگر لذت بردید حتما گناه است.