آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۲۱ شهریور ۱۳۹۶

نگاه ۶۰

طنزپژوهی


جواد مجابی طنزنویس روزنامه نگار


پیشتر گزارش‌های تصویری از زندگی جواد مجابی طنزنویس بزرگ ایرانی را خواندید. در گزارش امروز فعالیت‌های روزنامه نگاری او را معرفی می‌کنم.

 

جواد مجابی در سال ۱۳۳۴ با انتشار چند مقاله سیاسی و اجتماعی و چند شعر در نشریه صدای قزوین کار مطبوعاتی‌اش را شروع کرد و در سال ۱۳۳۵ داستان « بیژن و منیژه» را از روی شاهنامه به نثر در آورد و آن را در همان روزنامه منتشر کرد. هفده هجده ساله بود و آخرین سال دبیرستان‌اش را می‌گذراند. یک سال بعد برای تحصیل در دانشگاه به تهران آمد.

 

روزهای روزنامه نگاری، گفتگو با عزت الله انتظامی

 

در سال ۱۳۴۶ برای راه اندازی نشریه جهان نو به سردبیری دکتر امین عالیمرد همکاری می‌کند و نخستین طنزهای مطبوعاتی‌اش را در آنجا منتشر می‌کند. طنزهایی که شبیه طنز مطبوعاتی نشریات کشور نیست و طنز روشنفکرانه است. پس از این به همکاری با خوشه احمد شاملو و فردوسی و امید ایران می‌پردازد. در همین سال با احمد شاملو دوست می‌شود.

 

مجابی در دفتر کارش در روزنامه اطلاعات

 

در سال ۱۳۴۷ کارش را با مطبوعات روزانه آغاز می‌کند. اردشیر محصص او را تشویق به همکاری با نشریات روزانه می‌کند. مقالاتی را که بعضا ترجمه است در کیهان به چاپ می‌رساند و با امضای زوبین کارش را ادامه می‌دهد. بعد از دو سه ماه کارش در کیهان متوقف شده و با معرفی اردشیر محصص به روزنامه اطلاعات می‌رود.

 

 

 

دکتر حسن حاج سید جوادی که همشهری و خویشاوند و دبیر سابق اوست، وی را به منصور تاراجی سردبیر شب اطلاعات معرفی می‌کند. مجابی به همکاری با صفحه هنر روزنامه می‌پردازد و پس از مشورت با جلال آل احمد کارش را بطور رسمی با اطلاعات آغاز کرده و همانجا استخدام می‌شود. در آنجا خبرنگار اطلاعات در جشن هنر شیراز می‌شود.

 

مجابی در روزنامه اطلاعات در کنار مرحوم ایرج دریایی که بعدها سردبیر روزنامه اطلاعات و همشهری شد.

 

 

 

در سال ۱۳۴۸ دبیر صفحات هنر و ادبیات روزنامه اطلاعات می‌شود و به مدت دوازده سال به این کار ادامه می‌دهد. در این مدت از همکاری محمد علی سپانلو، رضا براهنی، کاظم سادات اشکوری، سرامی، نوذر آزادی و تعدادی دیگر از جوانانی که اغلب آنها بعدها به سینما روی می‌آورند برخوردار می‌شود.

 

 

کار مجابی در روزنامه باعث آشنایی او با بزرگان فرهنگ معاصر می‌شود. و نقد هنرهای تجسمی را به مدت ده سال در روزنامه اطلاعات انجام می‌دهد. در « ستون انتقاد» به ارائه مضامین و داستان‌ها و مقالات طنز می‌پردازد که بعدها این نوشته‌ها در کتاب « یادداشت‌های یک آدم پر مدعا» و « آقای ذوزنقه» منتشر می‌شود.

 

 

 

مجابی به مناسبت کار روزنامه نگاری‌اش سفری به لندن رفت و در جشنواره جهان اسلام در آن کشور شرکت کرد. در همان سال او در یک سفر دسته جمعی روزنامه‌نگاران به پاکستان با ذوالفقار علی بوتو دیدار کرد.

 

جواد مجابی در دیدار با ذوالفقار علی بوتو در پاکستان

 

جواد مجابی که مقالات سیاسی را همزمان با انقلاب بیشتر مورد توجه قرار داده بود در سال ۱۳۵۸ دبیر سرویس سیاسی روزنامه اطلاعات شد. یک سال بعد او نیز مانند صدها روزنامه نگار دیگر به دلیل تسخیر روزنامه‌ها توسط انقلاب برکنار و بازخرید و خانه نشین شد.

 

مجابی در دفتر کارش در روزنامه اطلاعات

 

مجابی در دهه شصت مدتی کوتاه سردبیر مجله ادبی دنیای سخن شد که همراه با آدینه و مفید تنها نشریات مستقل مخالف حکومت بودند و منتشر می‌شدند.

 

جواد مجابی سردبیر دنیای سخن شد