آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۱۷ مرداد ۱۳۹۶

شراگیم زند

طنز روز


اولین موشک روستایی و عشایری!


 

 

 

بعد از تولید انرژی هسته‌ای توسط یک دختربچه در زیرزمین خانه‌شان در قابلمه که چند سال پیش جوامع علمی را انگشت به دهان نمود، این بار اهالی یکی از روستاهای ایران دست به کار شدند و موفق شدند در کنار تولیداتی مانند ماست و کشک و تخم مرغ محلی، با تکیه بر دانش و امکانات بومی و روستایی خود موشک محلی نیز تولید کنند و خط  تولید «موشک زمین به زمین نقطه زن با سوخت جامد» را راه اندازی نمایند.

از آنجا که معاندین و مغرضین همواره مترصد هستند که این مسائل را دروغ‌سازی و خلاف واقع نشان بدهند، این بار دوربین‌های صدا و سیمای جمهوری اسلامی به این روستا رفت و گزارش کاملی از این دستاورد موشکی تهیه نمود که بلافاصله در تمامی رسانه‌های ارزشی انعکاس یافت. گزارشی حماسی از «اولین روستای موشکی ایران» که تمامی عاشقان نظام و انقلاب را غرق غرور و افتخار نمود. این گزارش با جملات احساسی گزارشگر صدا و سیما به این شکل شروع می‌شد:

“تصورش رو بکنین… جوانانی از این روستا رفتن از حریم دین و کشورشون دفاع کردن و شاید هم کسی تصور نمی‌کرد که امروز از همین آبادی یعنی جوانان روستای کیاسر بهشهر بتونن با دست خالی موشک تولید کنن…بله موشک!”

و پشت بند این جملات دوربین وارد سوله‌ای شد که در آن تعدادی از اهالی روستا داشتند یک چیزهای نوک تیزی را روی یک چیزهای درازی می‌چسباندند و بعد در ادامه صحنه غرورآفرین شلیک موشک ساخته شده توسط اهالی روستا پخش شد و دوربین نشان داد که موشک با صدایی شبیه صدای زودپز به حرکت در آمده و همینجوری قارت قارت جلو می‌رود و جلو می‌رود و جلو می‌رود و چند کیلومتر دورتر هدفی را با دقت بالا منهدم می‌نماید. بعد از این نمایش موشکی جوان روستایی زاده‌ای با لباس جنگی رو به دوربین می‌گوید:

“ما موشکهایی با توان بسیار بالاتر از این هم داریم که ان شاء الله در سال‌های آینده به نمایش خواهیم گذاشت.”

در ادامه این گزارش فرمانده نیروی هوافضای سپاه که برای بازبینی و تقدیر از این دستاورد در محل حاضر شده بود رو به دوربین روستای کیاسر را «اولین روستای موشکی» ایران لقب می‌دهد و در میان شور و شوق و ابراز احساسات و تکبیر حضار گزارش تمام می‌شود.

از خدا پنهان نیست از شما چه پنهان گزارش را که دیدم حس کردم یک جای کار می‌لنگد. برایم سوال بود چطور اهالی یک روستا می‌توانند با امکانات بومی به تکنولوژی ساخت موشک دست پیدا کنند. یعنی مثلا برای سوخت جامد موشک از تاپاله گاو استفاده کرده‌اند؟ کلاهک و موتور موشک را چطور ساخته بودند؟ سیستم ناوبری موشک چگونه عمل می‌کرد؟ فیلم را چند بار از طریق یوتیوب تماشا کردم و دست آخر به این نتیجه رسیدم که حرکت موشک در هوا طبیعی نیست و موشک مثل توپ توی کارتون فوتبالیستها انگار در فضا معلق است و خیلی اسلوموشن جلو می‌رود.

از طرفی پشت موشک هم به جای خروج شدید آتش و گازهای ناشی از احتراق موتور موشک انگار ظرف اسفند گذاشته بودند و همه اینها من را به این نتیجه رساند که این موشک احتمالا یک موشک متعارف نمی‌باشد و اهالی این روستا نسل جدیدی از موشک را آزمایش کرده‌اند. با کمی پرس و جو و جستجو موفق شدم پرده از اسرار ساخت اولین موشک تولید شده در اولین روستای موشکی ایران بردارم.

راز این موشک در کابلهایی بود که از محل شلیک تا هدف کشیده بودند و موشک با دو قرقره از این کابلهای نازک که در فیلم قابل تشخیص نبود آویزان بود و بر روی این کابلها سر می‌خورد و به سمت هدف می‌رفت. ظاهرا برای شلیک این موشک به مواضع دشمن ابتدا باید یک تیم خبره به مواضع دشمن نفوذ کرده و دکل‌ها و کابل‌های مخصوص این موشک را در محل هدف نصب نمایند و سپس موشک را بگذارند روی قرقره و از ارتفاعات مشرف به دشمن رها کنند تا صاف و با دقت میلیمتری به هدف برخورد کرده و آن را منهدم نماید.

به هر حال این هم یک نوآوری در صنعت موشکی‌ست و باید آن را به فال نیک گرفت. ما این موفقیت عظیم را به همه مردم ایران و متخصصین موشکی روستای کیاسر تبریک می‌گوئیم و امیدواریم این روند بومی‌سازی صنایع و تکنولوژی غرب تداوم داشته باشد. مثلا چه می‌شد اگر عشایر عزیز ما نیز به صنعت موشکی می‌پیوستند و بعد از اولین روستای موشکی شاهد اولین ایل موشکی نیز می‌بودیم.

به راحتی می‌شود دو و یا حتی چهار موشک را بر روی یک رأس قاطر نصب کرده و با کار گذاشتن یک فندک اتومات در قسمت تحتانی حیوان و روشن کردنش در مواقع لزوم حیوان را با تمام سرعت به سمت دشمن رَم داد و نسل جدید موشکهای «فاطر» را با عنوان «قاطر» به تولید انبوه رساند.

به امید آن روز.