آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۳۰ تیر ۱۳۹۶

شراگیم زند

طنز روز


ناموس موشکی


 

 

سردار جعفری فرمانده سپاه چند روز پیش برای اینکه دشمن حساب کار خودش را کرده و به برنامه موشکی جمهوری اسلامی چپ نگاه نکند، فرمودند که: ” ما از توان موشکی به همان شکل دفاع می‌کنیم که مردان غیرتمند از ناموس خود دفاع می‌کنند.”
در این تشبیه انقلابی چند مساله ناموسی وجود دارد که به اعتقاد ما لازم است هرچه سریعتر در موردش شفاف سازی شود وگرنه ممکن است هم به رابطه بین «ناموس و ناموس‌بان» در فرهنگ اسلامی ما خدشه وارد شده و خدایی ناکرده بدعت ایجاد شود و هم از برخی جهات این تشبیه موجب وهن قدرت موشکی ما شود.
اولین نکته‌ای که حائز اهمیت است این است که مردان با غیرت برای این‌که دشمنان و بدخواهان خود را سر جای خود بنشانند هیچ‌گاه ناموس خود را برای گوشمالی دادن روانه خانه طرف نمی‌کنند و خودشان پاشنه‌ها را ورمی‌کشند و اصولا اگر کسی چنین کند او را بی‌غیرت خواهند خواند. اصولا وظیفه ناموس در فرهنگ ارزشی ما کنج خانه نشستن و محافظت شدن است و اگر هم نوامیس جایی بخواهند بروند بنا به ضرورت و همان اطراف خانه آن هم به صورت پوشیده و به شکلی‌ست که جلب توجه نکند.
این که ما ناموس خود را بگذاریم روی سکو و شلیک کنیم به آن سوی مرزها و بعد از ده زاویه از آن فیلمبرداری کنیم و حتی با فوتوشاپ آنها را بزک کنیم، واقعا با کجای فرهنگ ارزشی و غیرت دینی ما سازگار است؟ آیا حتی اگر ضرورتی هم در میان باشد و ناچار به انجام این کار باشیم بهتر نیست که لااقل به صورت نمادین چادری بر سر موشکهای خود نمائیم؟
دومین نکته‌ای که وجود دارد نام‌گذاری موشکهایی ست که توسط متخصصین در صنایع موشکی طراحی و ساخته می‌شود. ما اگر بپذیریم که موشک‌ها ناموس ما هستند قاعدتا باید اسامی غیر مردانه‌ای برای آنها انتخاب کنیم. عماد و حیدر و فاتح و زلزال و شهاب و اینها همگی اسامی مردانه هستند و ممکن است این شبهه به وجود بیاید که با عرض معذرت این جمهوری اسلامی و فرماندهان سپاه هستند که ناموس این موشکها می‌باشند. وقتی می‌توان برای نام‌گذاری موشکها از اسامی زنانه مانند کبری و اقدس و رقیه و بتول و مانند آن استفاده کرد، چرا از اسامی شائبه برانگیز و مردانه استفاده نمائیم؟ حتی اگر آوردن اسم کوچک ناموس با غیرت و ناموس پرستی ما سازگار نباشد می‌توان آنها را بدون اسم و فقط با مشخص کردن نسبت‌شان با فرماندهان محترم سپاه نامگذاری کرد. مثلا “صبیّه محترمه سردار جعفری” و یا ” مادر مکرمه سردار حاجی زاده” و مانند آن.
نکته سوم که باید به آن توجه شود اصلاح و تغییر برخی اصطلاحاتی‌ست که با شأن و کرامت نوامیس ما سازگار نیست. مثلا «ناموس نقطه زن» و «ناموس با قابلیت حمل کلاهک» و یا با عرض معذرت «ناموس زمین به هوا» اصطلاحاتی‌ست که در فرهنگ غیرت‌مدار ما تحمل نخواهد شد و حتما باید استفاده از این اصطلاحات متوقف و یا بسیار محدود شود.
نکته آخر اینکه به اعتقاد ما اصولا ناموسی کردن مساله موشکی از ابتدا اشتباه استراتژیک بود. وقتی نظام در کنترل نوامیس اصلی که همان زنان و دختران ایرانی باشند عاجز مانده است و نوامیس هرکار دلشان بخواهد می‌کنند و وقعی به ناموس‌بانان با غیرت خود نمی‌نهند، حالا چه دلیلی دارد خودمان با دست خودمان بیائیم و با خلق نوامیس جدید قوز بالا قوز ایجاد کنیم؟ به قول معروف: «یک لا نرسید دولا کردیم که برسد!؟»
از جنبه نظامی نیز این کار به ضرر ماست چرا که حالا اگر ما با موشک‌های‌مان به دشمن حمله کنیم و آنها را شکست دهیم خواهند گفت که ناموس‌شان آنها را نجات داده است و اگر خدایی ناکرده دشمن پیروز شود و زیر ساختهای موشکی ما را از بین ببرد خواهند گفت بی‌ناموس شده‌ایم و در هر دو حال دیگر نمی‌توانیم سر بلند کنیم.
پیشنهاد می‌کنیم فرماندهان محترم سپاه در این مورد خاص تجدید نظر نموده و مسائل موشکی را از مسائل ناموسی تفکیک کرده و انقدر برای نظام هزینه ایجاد نکرده و حاشیه سازی نکنند.