آخرین مطالب
پربازدیدترین مطالب


۷ مرداد ۱۳۹۶

شراگیم زند

طنز روز


آخرین اسپرم از آخرین مرد!


 

دانشمندان به تازگی متوجه شده‌اند سبک زندگی انسان‌های امروزی که ترکیبی از زندگی فست فودی و پشت میز نشینی و استرس است باعث شده که بدن مردان نسبت به گذشته (رویم به دیوار) «اسپرم» کمتری تولید نماید و مردان امروزی به نسبت مردان قدیم از مردانگی و قدرت باروری کمتری برخوردار باشند. گفته می‌شود در زمان‌های قدیم قدرت باروری در آقایان به اندازه‌ای بود که مردها با خیره شدن طولانی و ممتد، قادر بودند زنی را به صورت وایرلس از فاصله چند متری باردار نمایند اما این قابلیت به مرور زمان از بین رفت و تنها چیزی که از آن باقی ماند عادت خیره شدن به خانوم‌ها بود که از آن دوران به یادگار مانده و به مردهای امروزی رسیده است.
چیزی که مشخص است این است که اینها همه مربوط به دوران طلایی نسل بشر است و ربطی به حال حاضر ندارد. امروز می‌بینیم که زوج‌های جوان نه تنها از راه دور و به صورت وایرلس قادر به تولید مثل نیستند بلکه با کابل و سوکت و سیم رابط و سه راهی و اینجور چیزها هم کارشان راه نمی‌افتد و برای تولید یک الف بچه دست به دامان خدا و پیغمبر و ائمه و سحر و جادو و در نهایت پزشکان می‌شوند. پیش بینی دانشمندان این است که اگر روند کاهش تولید اسپرم در بدن مردان به همین شکل ادامه پیدا کند، در آینده نسل بشر با خطر انقراض روبرو خواهد شد.
با این وضعیت دنیا همه جور انقراضی را می‌توانستیم تصور کنیم و حدس بزنیم جز انقراض به علت کاهش تولید اسپرم در بدن آقایان… البته انقراض نسل بشر به هر شکلی که اتفاق بیافتد امر مبارکی‌ست و باید آن را به فال نیک گرفت. با خودمان تعارف که نداریم. دنیا قطعا محل بسیار امن تر و زیباتری می‌بود اگر بشر هیچ‌گاه توانایی ایستادن روی دو پای خود را پیدا نمی‌کرد و مثل بسیاری دیگر از گونه‌های جانداران چهاردست و پا به حیات خود ادامه می‌داد.
یعنی به هر حال ما راضی هستیم به انقراض ولی نه این‌جوری!! آیندگان درباره ما چه خواهند گفت؟ نمی‌گویند بشری که بمب اتم را ساخت و جنگهای جهانی به راه انداخت آخر به خاطر عدم توانایی در تولید اسپرم منقرض شد؟ زشت نیست؟ اسباب خنده نمی‌شود؟ حالا شاید شما بگوئید اگر بشر منقرض شود دیگر آیندگانی وجود ندارد که ما نگران قضاوتش باشیم. در صورتی که نباید فراموش کنیم که این ما هستیم که منقرض می‌شویم و طبیعت به کار خود ادامه خواهد داد. تکامل قرار نیست با انقراض ما متوقف شود. همین میمون‌ها و دولفین‌ها و سگ‌ها و گربه‌ها انقدر تکامل پیدا می‌کنند که بالاخره روزی بشوند آیندگان و بعد ما را توی کتابهای درسی و تاریخی خود خواهند آورد و علل انقراض ما را بررسی خواهند کرد:
“انسان موجود دوپایی بود که میلیون‌ها سال پیش بر روی این سیاره زندگی می‌کرد و پدر این سیاره را درآورد و پدر ما را هم درآورد و پدر خودش را هم درآورد و در نهایت به علت تمام شدن اسپرم منقرض شد!”
حتما در کلاس‌هایشان به این پاراگراف که برسند هارهار به ریش ما خواهند خندید. تنها راه برای رهایی از این ننگ این است که قبل از انقراض بتوانیم تمام گونه‌های گیاهی و جانوری را منقرض کنیم. دیگی که قرار است برای ما نجوشد بهتر است اصلا نجوشد.
خبر خوب اینکه بشر در این مسیری که جلو می‌رود، به زودی و بدون زحمت به این دستاورد خواهد رسید و مطمئن باشید آن زمانی که آخرین اسپرم از بدن آخرین مرد خارج شود، آخرین جاندار زنده روی کره زمین هفت کفن پوسانده و آرزوی خندیدن به کمبود اسپرم آدمیزاد را با خود به گور برده است.